Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Ποίηση είναι...


Όποτε διαβάζω βιβλία αγαπημένων φίλων, ομολογώ πως μου είναι δύσκολο να πω την γνώμη μου μετά, αφού τα διαβάσω, ακριβώς για αυτό, επειδή είναι άτομα που εκτιμώ και φοβάμαι μήπως δεν είμαι ρεαλιστική, μήπως με παρασύρει το συναίσθημα. Ωστόσο θα προσπαθήσω να είμαι όσο περισσότερο αντικειμενική γίνεται γράφοντας την γνώμη μου για το βιβλίο του Άγγελου "ξεχνώντας" για λίγο την φιλία και την εκτίμηση που τρέφω προς εκείνον.

Ο αγαπημένος μου φίλος Άγγελος Μητσόπουλος στην ποιητική του συλλογή "Πορτραίτα" (2013) γράφει: "Ποίηση είναι τα αποφθέγματα που δεν είπες σ' ένα φίλο. Μπορεί, και ο ίδιος ο φίλος. Τα βράδια που δεν κοιμάσαι και προσδοκείς τη συντροφιά μου." Ανεκαθεν ο ορισμός της ποίησης αυτός καθ' αυτός ήταν δύσκολο να ορισθεί και για αυτό έχουν δωθεί διάφοροι ορισμοί. 'Ενας από αυτούς είναι αναμφισβήτητα και αυτός που έδωσε ο Άγγελος παραπάνω μέσα

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Κομμένη ανάσα


Πίσω από κάθε ευτυχισμένη στιγμή, 
κρύβεται μια κομμένη ανάσα.
Ένα όνειρο που πασχίζει να αναδυθεί, 
να φτάσει στο σημείο όπου όλα αρχίζουν 
και τελειώνουν. 
Ο κύκλος δεν έχει γωνίες για να κρυφτείς, 
μόνο μια συνεχή -κυκλική- ευθεία
που σε τρέχει και σε πάει.
Μην ψάχνεις για αρχή ούτε για τέλος. 
Είναι όλα πάνω στη γραμμή.

Μια φορά σίγουρα θα συμβεί. 
Περπατάς και νομίζεις πως έχεις
 ξανά βαδίσει στους ίδιους δρόμους.
Κάποια πρόσωπα τα 'χεις δει 
και με κάποιους έχεις μιλήσει. 
Τι σου είναι το μυαλό κι οι σκέψεις του. 
Όλα γίνονται στιγμές κι οι στιγμές, το χθες!

-Α.Μ.-

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Νικημένος από σκέψεις


Μια φορά. Μονάχα μια φορά να πεις... 
Η έμπνευση που πήγε; Πέταξε; 
Στασιμότητα. Ηρεμία. Αναμονή.
Δεν είναι και καμιά σπουδαία εποχή.
Και πως άλλωστε... 
Μένεις ακίνητος. Ανίκητος.  
Νικημένος από σκέψεις. 
Σκεπτόμενος τη νίκη. Έχασες. 
Ποιά αθώα στιγμή σ' έφερε ως εδώ;
Μην ανησυχείς, μη φοβάσαι, 
όλα θα πάνε καλά. 
Ήδη πηγαίνουν.  Σήκω. 
Μια φορά, μονάχα μια φορά, να δεις.
Η θάλασσα ποιον πνίγει;
Τον πόνο.  

  -Α.Μ.-

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Πάτος


Πολύ φασαρία για το τίποτα.
Πανικός, φωνές.
Αδικία παντού.
Αντίδραση για λίγους.
Τίποτα καινούριο.
Το απόλυτο σκοτάδι.
Ο ήλιος παντού.
Όλα ήταν παγίδα.
Στημένα λόγια.
Σήκω και ζήσε!

-Α.Μ.-

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Ακόμη συνεχίζω!


Θ' αναρωτιέσαι 
τι μου δίδαξε 
ο ρομαντισμός...
Κι ακόμη συνεχίζω.
Η αλήθεια είναι 
πως δεν βλέπουν όλοι 
τα άφατα σημεία.
Αλλά θα σου πω κι αυτό.
Ο ρομαντισμός 
μου έμαθε να δίνω, 
να δένομαι, να πονάω.
Γιατί κάποια στιγμή 
θα βρεθεί ο άνθρωπος 
που θα τα δεχτεί
και θα πει αυτό που μόνο 
εσύ κι εκείνος θα ξέρετε.
-Α.Μ.-

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Φορές


Για όσες φορές 
σε είδα να φεύγεις.
Για όσες φορές 
ήρθες να με δεις.
Για όσες φορές 
έχασα τον ύπνο μου.
Για όσες φορές έζησα, 
αυτό που ονειρεύτηκα
και για όσες φορές
ονειρεύτηκα να ζήσω.
Κι ήταν ένα όνειρο, 
κάποιες φορές και εφιάλτης,
τις περισσότερες φορές.

-Α.Μ.-

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Είναι το ψέμα...


Θα θυμάμαι τα ηλιόλουστα απογεύματα
που δεν περπατήσαμε στα μονοπάτια
της παλιάς αγοράς.
Κι όλα τα κελαηδίσματα που έγιναν
ένας εφιάλτης της συνείδησης.
Όλα τα όνειρα έτρεξαν μακριά σε άλλους
κόσμους, παραμυθένιους  που δεν υπάρχουν
ή που είναι ότι πιο αληθινό έχει ποτέ υπάρξει.

Πότε δεν θα ξεχάσω αυτά που ένιωσα εκείνη τη χρονιά,
αλλά θα προσπαθήσω να ξεχάσω όλες τις στιγμές
που μου έλειπες και η καρδιά μου χτυπούσε πιο γρήγορα...
Δεν μπορώ να περιγράψω άλλο...
Γιατί ήταν όλα τόσο έντονα…
που στο τέλος ξέχασα από που μπήκα και που μπήκα.